Sitemap
Homepage
Ontwaken
Visie
Gedichten
StichtingOvergave
Quan yin
Inspiratiecentrum
Natuurfoto's
Langs komen
Folder
Contact
Links

Webdesign
Starforze

Ontwaken


Lang leefden we met een deken om ons heen

Een soort sluier, schild of muur, waarbinnen het leek of we er alleen voor stonden
Het was niet veilig voor onze ziel om haar ware gezicht te laten zien.
Deze weg was nodig om ons ons ware Zelf bewust te gaan te herinneren.
De eigenschappen in ons waarmee we samenvallen met de Bron,
onvoorwaardelijke liefde, vrede, zuiverheid, zachtmoedige kracht, schoonheid, harmonie, éénheid, goedheid, waarachtigheid e.d.
waren wel ons thuisgevoel, maar ons niet individueel bewust.
De afwezigheid ervan gaf ons een pijnlijk gemis. We konden ons eenzaam voelen en niet gekend of gesteund. Juist door dat gemis te ervaren in onszelf,
verlangden we daar naar en konden we bewust worden van de natuurlijke staat van onze afkomst.
We herinneren ons nu middenin ons lijden meer en meer het Licht van ons Thuis, onze ziel.
Het is nu steeds meer mogelijk van daaruit keuzes te maken. Wij gaan ons verantwoordelijk voelen om vanuit deze energieen onze levens vorm te geven.
Het spel van slachtofferschap, de illusies van meer- of minderwaardigheid, onze stoere maskers over onzekere gevoelens, kunnen rustig aan worden afgelegd.

De werking van het ego
Het mentale en emotionele lichaam ook wel het pijnlichaam genoemd, zijn nu al vele eeuwen aan de macht geweest om de karmische lessen te leren. Het ego is de verzameling conclusies die wij getrokken hebben over onszelf, in situaties waarin we onszelf als kind al, als pijnlijk afgescheiden hebben ervaren.
Deze ervaringen liggen, meestal onbewust, opgeslagen in onze lichaamscellen. Het ego laat de mens handelen uit vermijding van die pijn en maakt daarbij gebruik van overtuigingen, gelijk hebben, logica, gewoontes en bewijsdrang, of dat nu goed is voor de persoon of niet. Het voedt die onbelichte pijn zo steeds opnieuw en onttrekt daarmee energie aan de ziel. Daar worden we moe van en uiteindelijk ziek, want we houden een vals zelf in stand.

Het Hoger Zelf
Je zou het ego kunnen vergelijken met een schild dat bezig is te beletten dat inzichten en Licht van het Hogere Zelf binnendringen in het denken, voelen en handelen.
Ook al ervaart het individu daarbij pijn, frustratie en depressieve gemoedstoestanden. Hij laat zich er net zo lang door misleiden, totdat hij zich - dwars door de pijn heen - iets herinnert: zijn of haar oorsprong: Liefde, Licht, Vrijheid, innerlijke Kracht, enz; de kwaliteiten van ieders Ware Zelf. Vrijheid is vanaf dat moment een KEUZE die voortkomt uit de authenticiteit van de ziel en de herinnering aan je ware natuur (geweten; Het is wat je eigenlijk altijd geweten hebt).
De enige manier om verlichting, bevrijding tot stand te brengen, is het samensmelten met het Hoger Zelf. Daarvoor is het nodig om ons eerst bewust te worden van deze oude pijn die in ons zit en ons ervan te bevrijden. Het gekwetste kind in ons wil heel graag alsnog aan het woord komen over hoe het zich heeft gevoeld tijdens eenzame of vernederende ervaringen in het begin van zijn/ haar kwetsbare en onschuldige leventje.

De verwonding
Wat jou ooit als kleintje ernstig pijn heeft gedaan of verontwaardigd, doet vaak nu je groot bent steeds opnieuw pijn in vergelijkbare situaties.
Die gevoelens vormen vervolgens de bril waardoor je je hele leven beziet en beoordeelt. Deze 'bril' maakt je onvrij. Je richt je leven er helemaal op in, je vertoont, als je eerlijk kijkt, vergelijkbaar gedrag met wat jou werd aangedaan en durft niet meer te zijn Wie je Echt Bent. Je bent steeds confrontaties met deze pijn aan het vermijden, deze nare gevoelens aan het wegdrukken, bevechten, of ontkennen, danwel het tegendeel te bewijzen. Daarmee doe je veel moeite en creeer je een vals zelf, los van je oorspronkelijke innerlijke Kracht en Licht. Daar druk mee doende, kom je minder toe aan de gaven, talenten en vaardigheden die je van nature hebt meegekregen en die je te bieden hebt in het Grote Geheel. De creatieve bron die ieder mens in zich heeft, blijft verminderd toegankelijk, wanneer er lagen van bijvoorbeeld zelfmiskenning of onwaardigheid overheen liggen... De vervulling van het leven wordt dan gezocht in een nevenbestaan. Je houdt je te klein. Of je maakt je te groot. Vanuit dat onvervulde gevoel reageer je vaak weer afkeurend, arrogant of kritisch danwel angstig of onderdanig op de wereld en op anderen, wat nieuwe pijn veroorzaakt.

Vergeving is een actie van het bevrijdde hart
In de transformatieve sessies (die bij Praktijk worden beschreven) wordt je de gelegenheid geboden te voelen hoe dat kleine kindje dat jij was, zich ten diepste heeft gevoeld.
Bijvoorbeeld de schok die het gaf om vanuit volledige harmonie (waar je vandaan kwam als ziel) plotseling een pijnlijke voorwaarde voor liefde te ervaren, bijvoorbeeld door een van je ouders. Door volledige erkenning van hoe het toen voor jou was en door uit te spreken wat je toen niet zeggen kon, wordt de ban verbroken. Het hart is plotseling bevrijd van het verhaal met onware conclusies ten aanzien van jezelf (bijv. 'Ik ben geen liefde waard', ik moet eerst voldoen). Hierdoor is het in staat zich te openen en vergeving volgt vanzelf. Vergeven is niets anders dan loslaten. Maar loslaten kan je pas na herkennen, erkennen, accepteren en volledig toelaten van de beleving

Wanneer er in de loop van jouw ontwikkeling voldoende erkenning en vergeving is opgetreden, bereik je in het denken een hogere trillingsfrequentie. Je merkt dat er meer vrede en evenwicht in je leven is binnengetreden. Onze kritiek op de wereld gaat zich omzetten in je bijdrage leveren, vervulling en compassie. Op basis van de wet van aantrekking ontmoet men dan leraren die naar voren komen om antwoorden op vragen aan te reiken.

Overgangstijd van afscheiding naar eenheid
In deze tijd wordt vrijwel iedereen geconfronteerd met inwijdingsproeven. Deze inwijdingsproeven gaan zonder uitzondering over de vraag: Welke van de krachten (ego of Ware Zelf, angst of Liefde, wantrouwen of vertrouwen in het Grote Geheel, etc.) krijgt de leiding over mij? Wij worden daartoe in het dagelijks leven in arena’s geplaatst, die ons uitdagen om voor oplossingen uit het Hoger Zelf te kiezen. Wanneer je bijvoorbeeld uit onmacht, onzekerheid, boosheid of onbewustheid nog koos voor reacties uit je afgescheidenheid (oude kwetsuur), worden er met groot geduld vergelijkbare situaties op je pad gebracht, die steeds duidelijkere keuzen vergen. Het gaat om een radicaal JA zeggen tegen je Innerlijke Leiding, die vreugde schenkt. Wanneer je leven soms heel moeilijk is, een aaneenschakeling lijkt van wringende situaties, is het een groot houvast om dit te weten. Het zijn gelegenheden, die speciaal aan jou geadresseerd zijn, om je in jouw Ware Kracht te krijgen...

Het ligt in de aard van deze bijzondere tijd, dat het bewustwordingsproces over wie wij werkelijk zijn, versneld wordt afgewikkeld. Wij kunnen onze weg op aarde daarna vervolgen in een hogere dimensie, ons meer bewust zijnde van onze gezamenlijke afkomst.

Wanneer wij een samenleving creeren waarbij we geleid worden door het Hoger zelf, uit vrije keuze, kan 'Gods' plan beginnen te werken.(= Ons Plan)
De letterlijke betekenis van het Griekse woord Apocalyps is: revelatie, wat betekend: het opheffen van de sluier.

De maya's noemen het fenomeen in deze tijd: de overgang van de derde dimensie, via het hart, de vierde dimensie, naar 'De Vijfde Dimensie'
Yogananda spreekt over 'Het ontstaan van De Verenigde staten van de wereld'.
In de bijbel refereert men aan: het aanbreken van 'De zevende Dag'.
Nostradamus voorspelde het begin van duizend jaar vrede.
Amerikaanse Indianen hebben het over 'Het Nieuwe tijdperk'.
Verschillende volkeren kondigden aan dat in deze tijd 'De hemel op aarde neerdaalt.'

In zo'n samenleving gaan ziekte, gebrek, oorlog en strijd, uitbuiting, afsterven, e.d. tot het verleden behoren.
We nemen het Licht van Thuis mee in onze manier van leven en zullen onszelf en elkaar gaan herkennen uit de Bron.

Het is nu de tijd om de ziel - zachtjes - te wekken




DE WAKKERE STAAT

Is niet langer voorbehouden
Aan verlichte meesters van formaat
Het gaat nu om jou en mij
Heel gewoon, heel dichtbij
In essentie verbonden
Blijk je ongeschonden
En helemaal vrij

Wij zijn altijd thuis gebleven
Nergens heen gegaan
We konden het alleen niet zo beleven
Moesten onze eigen dwaling doorstaan
Uit de eenheid valt niet weg te gaan
Hoe je ook denkt, je hoort erbij
Nu, op het dieptepunt van ongeloof
Als we allemaal zien dat hoe wij denken
Met als gevolg zó veel pijn
De waarheid niet kán zijn

-Wordt de sluier opgeheven-

Wij zijn de dochter en de zoon
Met elk een gegeven talent
Daarmee bestijgen we onze troon
Wij zijn dat ingenieuze instrument
Dat Zichzelf pas volledig kan schenken
Wanneer het zijn Oorsprong kent